No1 Sifonios - Iron Man (Black Sabbath)

όλοι οι άλλοι μοιάζουν να ναι αλοιφές για κάλους 

Το να λες ότι το μονοπώλιο, ο αρχικαπιτάλας του κερατά είναι ο εγγυητής της ειρήνης είναι σα να λες ότι θα βάλεις τον Χάνιμπαλ Λέκτερ επικεφαλής στον αγώνα κατά της ανθρωποφαγίας.

Αυτή την απροσμέτρητης βλακείας παπάντζα προσπαθεί να περάσει ως μήνυμα η ελεεινότερη δι-λογία ταινίων Iron Man, των περίφημων Marvel Comics, κόμιξ που αποτέλεσαν το καλύτερο όργανο ιδεολογικής χειραγώγησης των νέων μαζών των ΗΠΑ. Οι διάφοροι ήρωες ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ με τις υπεράνθρωπες δυνάμεις κλπ, πέρα απ' το ότι προπαγάνδιζαν την στρεβλή αντίληψη του ντεμέκ “Νιτσεϊκού” υπερανθρώπου κατά το ναζιστικό πρότυπο, πέρα απ' το ότι δηλητηριάζουν τα μυαλά των πιτσιρικάδων με εμετικά μηνύματα καθαρής αστικής ιδεολογίας, στην ουσία θέλουν να πουν ότι για να είσαι αρεστός και ηθικός άνθρωπος, με αρετές κι αξίες, πρέπει να είσαι άνθρωπος με υπερφυσικές ιδιότητες, αλλιώς είσαι ένα τίποτα.

Η ιδέα του υπερανθρώπου, του ανθρώπου δηλαδή που έχει δυνάμεις που υπερβαίνουν τους νόμους της φύσης είναι ένα καθαρά ψυχολογικό αντίδοτο στη μηδαμινότητα που αισθάνεται ο απλός άνθρωπος, ο ανήκων εις τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και ο οποίος καταφεύγει στη φαντασία και στην κολακεία του υποσυνειδήτου του ταυτιζόμενος με κάποιον από δαύτους τους “ήρωες”, ταυτιζόμενος δηλαδή με κάποιο πουκάμισο αδειανό, με ένα παλτό όπως λέμε στην γηπεδικήν διάλεκτο.

Ο "σιδερένιος" άνθρωπος της πλάκας

Οι ταινίες Iron Man είναι μνημεία αίσχους και αξιακής κατάπτωσης, καθαρό δείγμα του αστικού εποικοδομήματος της αμερικάνικης κοινωνίας που έχει γεμίσει ηλιθίους, που τρέφονται μόνο με χάμπουργκερ με σάπια μπιφτέκια, κουτόχορτο για βιταμίνες και κόκα-κόλα, ζουν στα πολεοδομικά τέρατα του καπιταλισμού και χάνονται μέσα στην άμορφη μάζα και την ανωνυμία. Ο πρωταγωνιστής, ένας αχρείος βιομήχανος οπλικών συστημάτων, που κοροϊδεύει κατάμουτρα τους (αστικούς) θεσμούς και το (αστικό) κράτος και ανάγει σε ύψιστο δικαίωμα αυτό της “ιδιοκτησίας”, είναι ένα βρωμερό υποκείμενο της κατωτάτης υποστάθμης που θα του άξιζε ένα χέρι βρωμόξυλο απ' τους χαλυβουργούς και σαρανταοχτώ χρόνια καταναγκαστικά έργα στο Νευροκόπι (-15 έπιασε τέτοιες μέρες). Θα μου πεις, τι κάθεσαι και νευριάζεις με ψεύτικες περσόνες. Νευριάζω γιατί τα ηλίθια πιτσιρίκια που δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα θα τον “ηρωοποιήσουν” ενώ ένας άλλος Iron Man, ο Γιώργος ο Σιφωνιός και οι σύντροφοί του οι εργάτες κοντεύουν εκατό μέρες απεργίας, το πολύ-πολύ να τον διαβάσεις στον ρίζο, στο Πριν και σε άλλα αριστερά έντυπα και ιστοσελίδες.

Η βρωμοχολυγουντιανές ταινίες, ταυτίζουν ύπουλα την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων με το επιχειρηματικό δαιμόνιο, ότι το κάθαρμα ο πώς-τον-λεν στην ταινία άιρον μαν, είναι και μεγάλος εφευρέτης που έφτιαξε το τσίγκινο κουστούμ' (ξεπουληθήκατε στο γιουσουρούμ), και επικεφαλής βιομηχανικού κολοσσού, που δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν, δεν παίρνει κρατικές προμήθειες γιατί δεν τους έχει ανάγκη και υπερασπίζεται με βδελυγμία την private property, την ιδιοχτησία του να πούμε απ' τα αδηφάγα χέρια του... αμερικάνικου κράτους που θέλει να τους κατάσχει για να κάνει πολέμους! Δηλαδή ήμαρτον, τέτοιος παραλογισμός δεν έχει ξαναγίνει. Και δώστου Green Lantern, υπερήρωα με την πράσινη δύναμη και τα πράσινα άλογα, δώστου Captain America, τον αγνό πατριώτη που αντιπαλεύει το ναζισμό τρομάρα να του ρθει (έτσι είναι αμα δεν έχεις ένα Κολοκοτρώνη να σε εμπνέει, τα παλτά τους μετατρέπεις σε ήρωες) και δεν συμμαζεύεται.

ο πραγματικός ήρωας της ζωής

Έχουμε ξεφτιλίσει τις έννοιες εδωπέρα, κάναμε “ήρωα” την ανύπαρκτη λουλού, το ηλίθιο αυτό κατασκεύασμα από ραπιντογράφο και μελάνι και δεν λέμε ήρωα τον χαλυβουργό που πραγματικά έχει να κάνει με σίδερα “να περνάει από δίπλα σου το σίδερο στους 1700 βαθμούς, τα πλεμόνια μας έχουν καεί” (από συνέντευξη του Σιφωνιού στο Πριν) και που θέλει ο καπιτάλας Μάνεσης, “αυτός που δίνει δουλειά στον κόσμο” (ο αρχιεκμετάλλας, αν μπορεί ας κάτσει αυτός δίπλα στα σίδερα των 1700 βαθμών για να μην έχει και μισθολογικό κόστος!) να κόψει μισθά, να εφαρμόσει ατομικές συμβάσεις.

Ακόμα δεν έχει ξυπνήσει καλά ο κόσμος, ακόμα είναι ζαλισμένος απ' τις απανωτές φάπες που τρώει απ' τις συγκυβερνήσεις του αίσχους, έχει ψιλοκάτσει το πράμα εδώ στην Ελλάδα, αλλά με τις πείνες που ήρθαν και θα αρχίσει να παίζει κοντραμπάσο το στομάχι, της πείνας οι σκλάβοι που γράφει και στο σημερινό του άρθρο ο Μπογιό, θα πάρουν σβάρνα όλα τα βρωμόσκυλα της αστικής τάξης, θα ξεκινήσουν πρώτα απ' τα “φιλανθρωπικά” γκαλά και μετά στον ΣΕΒ και θα υποστούν φριχτά βασανιστήρια. Ένα προτεινόμενο βασανιστήριο που έχω υπόψη μου είναι να τους βάλω δίπλα σε ενισχυτές μεγαθήρια ν' ακούν στη διαπασών τη μεγαλύτερη μέταλ τραγουδάρα που βγήκε ποτέ, το “Iron Man” των Black Sabbath και θα τους υποχρεώσω να βλέπουν φωτογραφία του Σιφωνιού με τους μεταλλεργάτες, θα τους βάλω βελόνες να συγκρατούν τα βλέφαρα όπως με κάναν εμένα στο κουρδιστό πορτοκάλι, και θα δουν μετά τι εστί βερίκοκκο.

Κατά μια άλλη έννοια, ως iron man υπονοείται το ρομπότ, ο μηχανικός εργάτης και ιστορικός αντικαταστάτης του προλεταριάτου, το κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν δημιούργημα του ανθρώπου που θέλησε ν' απαλλαγεί απ' τα δεσμά της βαριάς και κουραστικής εργασίας κι έκανε το υπέρτατο εργαλείο, όχι απλά σαν προέκταση της ανθρώπινης κινησιολογίας αλλά πλήρης αντικαταστάτης αυτής. Πολλοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας επεσήμαναν αυτή την προοπτική και τον νέο κύκλο εκμεταλλευτικών κοινωνικοπολιτικών συστημάτων που θα εισάγει η χρήση των υπερεξελιγμένων μέσων παραγωγής με τη γενική ονομασία “ρομπότ” που στην αρχή δεν θα' χουν κανένα δικαίωμα και λειτουργούν ως δούλοι μέχρι που να συνειδητοποιήσουν κι αυτά τον ιστορικό τους ρόλο και πάρουν την εξουσία απ' τους βιολογικούς προγόνους του. Ποιος ξέρει, στο μακρινό κομμουνιστικό μέλλον ο συνδυασμός μηχανικής και βιοτεχνολογίας να τείνουν να εξαλείψουν τα όρια ανάμεσα στη διαλεκτική σχέση “άνθρωπος-ρομπότ”... Ψιλά γράμματα για την ώρα.

Το “Iron Man” είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο κιθαριστικό ρίφ έβερ, το πρώτο που μαθαίνει κανείς όταν πρωτοπιάνει στα χέρια του κιθάρα, αυτό και το “smoke on the water” των deep purple. Το τραγούδι πρωτοβγήκε το 1970 στο δεύτερο δίσκο των Sabbath, το “paranoid” και αιχμαλωτίζει με τη μία τον ακροατή με την εισαγωγή του και το ανεπανάληπτο μέταλ αλλά και ροκενρολάδικο ταυτόχρονα ριφ, αποτέλεσμα των blues-rock καταλοίπων στην ροκ των σίξτις και της κληρονομιάς του Hendrix που δίδαξε πώς να παίζεται η κιθάρα στο ροκ.

Ο Iommi που προσφάτως διαγνώστηκε με καρκίνο ο φουκαράς, κι αυτός στα μικράτα του δούλευε σε εργοστάσιο μετάλου στο Μπέρμιγχαμ, κι από εργατικό ατύχημα έκοψε τις κορυφές των μεσαίων δαχτύλων του στο δεξί χέρι. Κι επειδή τον ζόριζε πολύ να παίζει κιθάρα έτσι, μια κι ήταν αριστερόχειρας, έβαλε δαχτυλήθρες και κούρδιζε πιο χαμηλά την κιθάρα για να μην είναι πολύ τεντωμένες οι χορδές και τον ζορίζουν. Έτσι γεννήθηκε ο μέταλ ήχος και τα μέταλ ριφ των Sabbath, που επέδρασαν σ'αυτό το παρακλάδι της ροκ που έγινε ολόκληρη οικογένεια μουσικών ειδών όσο κανένας άλλος. Στους Sabbath oφείλεται η ύπαρξη του doom metal, death metal, thrash metal, black metal, stoner rock, στους Sabbath οφείλεται η τεχνοτροπία γενικά του μέταλ, η σκοτεινή αισθητική, η θρησκευτική και παραθρησκευτική ατμόσφαιρα κλπ.

Η περίοδος με τον Ozzy στα φωνητικά έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά απ' ότι τα μετέπειτα χρόνια που εξελίχτηκε και η μουσική στο μέταλ γενικά. Περισσότερο rock feeiling, περισσότερη τρέλλα με τον Ozzy, περισσότερη άμεση “to the face” μουσική. Το “iron man” είναι το κορυφαίο αυτής της περιόδου και ίσως το καλύτερο όλων των εποχών. Άλλοι βάζουν το “war pigs” σ' αυτή τη θέση, ενώ μέσα στη μεγάλη δεκάδα θα μπορούσαν να φλομώσουν στη σκόνη χιλιάδες άλλα τα “paranoid”, “N.I.B”, “sabbath bloody sabbath”, “symptom of the universe”, “into the void”, “lord of this world” και φυσικά το υπέρτατο και ομώνυμο “black sabbath” που ενέπνευσε χιλιάδες μουσικούς της γενιάς μας.

Νούμερο ένα λοιπόν, όλων των εποχών, ο “σιδερένιος άνθρωπος”. Ατσαλωθείτε, σιδερωθείτε, επιμεταλλωθείτε, γανωθείτε και ό,τι τελωσπάντων νομίζετε μπορεί να σας βοηθήσει στα χρόνια που έρχονται, εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.

Κι έτσι τελείωσε το τοπ μέταλ τεν, θα επιστρέψουμε με νέα πλούσια θεματολογία συντόμως στο γνωστό ύφος και τεχνοτροπία. Μείνετε συντονισμένοι, σε λίγες μέρες έρχεται σπέσιαλ αφιέρωμα-φιλοσοφικός αναστοχασμός πάνω στο star trek.

Σαν βλέπω τα μάτια σου με καιν

την ψυχή μας έβγαλες με τούτο το τοπτέν